در جلسه چهاردهم جزء خوانی بعد از تلاوت قرآن مجید توسط برادران حاضر در جلسه از بیانات برادرمون جناب آقای سلمان حاجی اسماعیلی استفاده نمودیم که در ذیل گزیده از عرایض ایشان آورده شده است:

طبق آیه 12 سوره بنی اسرائیل ما به اهمیت شب و روز در نزد خداوند و همچنین اهمیت آن برای کسب و کار و زندگی انسانها پی بردیم.

و همچنین از فواید روشن بودن روز برای انسان پرداختن به کسب و کار برای خویش است

فهمیدیم که فضل در لغت به معنای "اضافی" است و طبق وعده خداوند در قرآن، خداوند به فضلش به کسی که کار و تلاش می کند بیشتر از آنچه روزیش قرار داده شده بود عطا می کند.

ایشان با اشاره به آیه 9 سوره جمعه یادآور شدند که خداوند زمانهایی را برای کار و تلاش و کسب روزی نامناسب خوانده است . در این آیه به روز جمعه اشاره گردیده است.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نُودِي لِلصَّلَاةِ مِن يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

﴿۹﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چون براى نماز جمعه ندا در داده شد به سوى ذكر خدا بشتابيد و داد و ستد را واگذاريد اگر بدانيد اين براى شما بهتر است

(۹)

و همچنین آیه 12سوره اسرا به دومین خاصیت شب و روز که همان تعیین سال و ماه و زمان می باشد پرداخته است.

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ آيَتَيْنِ ۖ فَمَحَوْنَا آيَةَ اللَّيْلِ وَجَعَلْنَا آيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِتَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ ۚ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنَاهُ تَفْصِيلًا ﴿١٢﴾

ما شب و روز را دو نشانه [قدرت و حكمت خود] قرار داديم ؛ پس شب را بى‏نور نموديم و روز را روشن ساختيم ، تا [در آن] رزقى را از پروردگارتان بطلبيد و براى اينكه شماره سال‏ها و حساب [اوقات و زمان‏ها] را بدانيد ، و هر چيزى را [كه نسبت به دنيا و دينتان و تربيت و كمالتان نيازمند به آن هستيد] به روشنى و به طور كامل بيان كرديم .«12»

فهمیدیم اهمیت حساب روز و ماه نزد خداوند به قدری است که خداوند در آیه37 سوره توبه جابجا کردن ماه های سال (ماه های حرام) را بزرگتر از کفر خوانده است.

إِنَّمَا النَّسِيءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُحِلِّونَهُ عَامًا وَيُحَرِّمُونَهُ عَامًا لِّيُوَاطِؤُواْ عِدَّةَ مَا حَرَّمَ اللّهُ فَيُحِلُّواْ مَا حَرَّمَ اللّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

﴿۳۷﴾

جز اين نيست كه جابجا كردن [ماههاى حرام] فزونى در كفر است كه كافران به وسيله آن گمراه مى‏شوند آن را يكسال حلال مى‏شمارند و يكسال [ديگر] آن را حرام مى‏دانند تا با شماره ماههايى كه خدا حرام كرده است موافق سازند و در نتيجه آنچه را خدا حرام كرده [بر خود] حلال گردانند زشتى اعمالشان برايشان آراسته شده است و خدا گروه كافران را هدايت نمى‏كند

(۳۷) 

 عکس هایی از جلسه: 1، 2، 3، 4، 5